Pozory..

Wszystko wygląda zupełnie inaczej gdy zaczniesz zgłębiać wiedzę na dany temat.
Tak samo jest z ludźmi, myślisz że kogoś znasz na wylot aż tu naglę jedno zdanie może sprawić że czujesz nie pewność, tracisz zaufanie, lub co gorsza czujesz się okłamanym.

Pozornie jestem szczęśliwa. Pozornie mam dobry humor. Niestety tylko pozornie, a to co czuje w środku nie dogląda światła dziennego.. zostaje głęboko w mojej głowie gdzieś na dnie..

Czasem odnoszę wrażenie jak bym okłamywała samą siebie mówiąc 'wszystko się zmieni' lub 'jest dobrze'. Czuje się strasznie zagubiona czasem odczuwam to tak bardzo, że nie wierzę w mój uśmiech, czy słowa 'jest dobrze' czy 'ok'. Zdarza się też, że nie mówię jak mi jest na prawdę zawsze się uśmiecham a uczucia odstawiam dalej..
To wszystko można uzasadnić jednym zdaniem ' nie znasz mnie do puki ci nie powiem prawdy, możesz znać tylko pozory mnie'

 

Help me

Od zawsze daje sobie radę sam.. od zawsze wszyscy mają mnie gdzieś.. przez to musiałam 

się stać samodzielna.. nawet gdy jestem chora olewają mnie. Chyba potrzebuję pomocy, potrzebuję oderwania się od tego świata.. chce uwierzyć w proste słowa 'będzie dobrze' jak na razie.. otrzymuję denne próby żałosnej pomocy.. nie takiej pomocy mi trzeba.. potrzebuję CIEBIE ! Nie nikogo z tond.. wzywając pomoc.. słyszę błogą ciszę.. czy może się coś zmieni.. czas pokaże.. nie zostaje nic tylko czekać.

Her Alone

Sama zamknięta w czterech ścianach.. z dala od ludzi z dala od miłości.. a co zostało blisko.. ciemność, cisza, błędy problemy..

 Nie czując uczuć.. zamykam się.. oddalam się od mojej nadziei.. 
samotność wygrywa ze mną.. zastanawiam się co ze mną będzie czy nadal będę żyła w czterech ścianach, czy ktoś mnie może wyciągnie z tond i już nie będę żyła z dnia na dzień marząc o skończeniu się tego koszmaru.. czy nadal będę liczyć oddechy.. puste uderzenia serca..czy przelane łzy..

 
 Chodząc z konta w kąt nie mogę się odnaleźć. To nie miejsce dla mnie.. mam dosyć nieustannych kłótni, wiecznej po niej ciszy i powracających łez.

Boję się wielu rzeczy ale ostatnio chyba najbardziej boję się zamknięcia w sobie.. i tego, że gdy będę 'wolna' nikogo przy mnie nie będzie.. zostanę sama.. a moją nadzieją są ludzie.

Ucieczka.

Uciekam.. do marzeń, snów, myśli..

tworzę własny świat do którego mam wstęp tylko ja..

nie potrafię opisać co się tam dzieję ale kiedy zasypiam odnawiam siły by wrócić,

silniejsza na zakłopotany świat.. w którym jestem tylko małą nie potrzebną istotą..

Wiem ucieczka nic nie da lecz jak na razie to moje jedyne rozwiązanie.

Nie umiem sama rodzić sobie z niczym jestem zagubiona..,

a marzenia pozwalają mi odpocząć od tego..

koszmaru zwanego życiem.. 

Problemy ..

Ostatnio pakuję się w coraz gorsze problemy..
Robię coraz gorsze rzeczy..
Problemy mi nie odstępują na krok..
Czasem mam dosyć, mam wrażenie jakbym już nie miała po co żyć
ale mam..
Nie mogę jeszcze odpuścić puki są przy mnie ludzie !
choć bym chciała pozbyć się ich już na zawsze ! niech problemy odejdą ! zamiast tego nic się nie zmienia, nadal są i wciąż będą..

Sama..

Sama pośród ludzi..
mimo to że jestem otoczona ludźmi,
często czuje się samotna..
czuję brak wsparcia gdy tego potrzebuję,
lecz ostatnio się to powoli zmienia..
Jedyną przeszkodą, jest to że oddalam się od ludzi..
zostają tylko ci najwierniejsi..
Dzięki temu wiem że mam przyjaciół..
choć nie zawsze mi mogą pomóc..
Lecz najbardziej boli utrata kogoś bliskiego..
kogoś kogo mogło się nazwać przyjacielem..

Kim jestem ?

Kim jestem ? Co się ze mną stanie ?
Pytania męczące mnie dosyć często w ostatnim czasie, nie znam na nie odpowiedzi.
A to doprowadza mnie do frustraci..

 Następne świetne pytanie 'Czym ty jesteś?'
Jestem : nie ufną zamykającą się w sobie osobą, nienawidzę siebie, jestem nie zrozumiana przez ludzi..
Jedni twierdzą że jestem 'aniołem ciemności' a inni że jestem sobą.. , zagubioną w własnym życiu małą istotą pragnącą szczęścia.. lecz za miast tego borykam się z masą problemów..